|
“Wij keken in onze jeugd vooral naar de Duitse TV, daar werden veel oude musicals uitgezonden. Zo dachten we lange tijd dat John Wayne Duits sprak. Onze favoriet was Fred Astaire! Zwevende lichtvoetigheid in persona. Alsof de zwaartekracht geen vat op hem heeft tapt hij in Royal Wedding op het plafond, en in de virtuoze trommeltapact in Easter Parade lijkt hij versmolten met de heftig syncoperende muziek. In Astaire2.0 staan zijn filmmusicals en feilloze bewegingspoëzie centraal: Drs. Gerbrandie leidt ons in een (iets te!) wetenschappelijke lezing, omkleedt met doorwrochte wiskundige formules, langs de cinematografische hoogtepunten en lichtheid van de altijd elegante Astaire. Onderwijl ontvouwt zich zijn persoonlijk drama. Gerbrandie's monomane fascinatie voor deze perfecte schoonheid brengt hem genadeloos veel narigheid. Het décor van de voorstelling is die van een oscaruitreiking, veel glitter en glamour, een filmdoek en een spreekgestoelte. Met behulp van requisieten worden de musicalscènes nagebouwd. Door beeldmateriaal op verschillende manieren te gebruiken, in slowmotion, zonder geluid, als live beeldscratching of door de originele fragmenten integraal te projecteren, ontstaat een voorstelling vol verrassingen.” |
"Relaas van een mislukte lezing"
